Ruiskleuren, naast elkaar.

03 — HET SPECTRUM

Eén familie, vijf kleuren.

De kleurnamen zijn geleend van licht. Witte ruis verdeelt evenveel energie over elke hoorbare frequentie, zoals wit licht elke golflengte bevat — hardop klinkt het als heldere sis. Kantel de energie 3 dB per octaaf omlaag en je krijgt roze ruis, het evenwichtspunt dat het meest op gestage regen lijkt. Kantel 6 dB en je bereikt bruine ruis, een diep gerommel als een waterval of een vliegtuigcabine. Ga voorbij de bekende drie en je komt groene ruis tegen — een nieuwere bijnaam voor ruis rond de middenfrequenties, in wezen de band van de natuur — en blauwe en violette ruis, die de andere kant op hellen en vooral in gehooronderzoek worden gebruikt, niet om bij te slapen.

Het eerlijke antwoord op "welke is het best" is: degene die je brein het eerst niet meer opmerkt. Maskeren werkt alleen als het geluid zelf geen aandacht vraagt, en die drempel is persoonlijk: wie naast een snurker slaapt heeft vaak de volledige dekking van wit nodig, de meeste mensen ontspannen het snelst bij roze, en veel ADHD-luisteraars zweren bij het gewicht van bruin. Speel elke loop hierboven af op het volume waarop je echt zou slapen en kies degene die verdwijnt. In NoiseTape zijn alle drie naadloze loops zonder gat — plus 119 echte opnames als je liever een waterval het werk van bruine ruis laat doen — met een slaaptimer die alles uitfadet zodra jij weg bent.